Μάριος Σπηλιόπουλος
biographyworkspubssources
«ΑΙΣΧΥΛΕΙΑ 2008»

ΕΛΕΥΣΙΝΑ
2008

Κατασκευές, Περιβάλλοντα, Φωτογραφίες, Ready Mades, Βίντεο- προβολές, Βίντεο σε τηλεόραση
πατήστε πάνω στο βίντεο για αναπαραγωγή  

Ο Μάριος Σπηλιόπουλος εκμεταλλεύεται το υπάρχον αρχιτεκτονικό κέλυφος μετατρέποντας το σε καμβά που θα διηγηθεί τα βιώματα των ανθρώπων που κάποτε έζησαν εδώ. Επιχειρώντας να εντάξει τη γενικότερη ιστορία και τα μνημεία της Ελευσίνας σε ένα χώρο-σύμβολο εκβιομηχάνισης της πόλης δημιουργεί ένα ζωντανό μουσείο με εκθέματα τους ίδιους τους ανθρώπους της, τα αντικείμενα τους, τις ιστορίες τους, την καθημερινή τους ζωή. Το εργοστάσιο έτσι μεταμορφώνεται σε έναν εικονικό τεχνητό μικρόκοσμο του ελευσίνιου χωροχρόνου.

Μέσα του τοποθετούνται σύμβολα και αναφορές που συνδέουν με άρρηκτο τρόπο το χθες με το σήμερα. Στην κραυγή που εκπέμπουν δυνατά στοιχεία ρεαλισμού, όπως επαναχρησιμοποιημένα αντικείμενα (κρεβάτια, παπούτσια, ρούχα, κ.λπ.) ή οπτικοακουστικά μέσα που προβάλλουν ένα σπάνιο ιστορικό υλικό (αναφορά στην πρόσφατη ιστορία της Ελευσίνας), απαντά με έναν ποιητικό τρόπο η σιωπή των συμβόλων της ελευσίνιας μυστηριακής θρησκείας και το κάλλος της αρχαιοελληνικής τέχνης. Συνεκτικός κρίκος των δύο αντιθετικών εκφραστικών απόψεων, που λειτουργούν μεταξύ τους απολύτως αρμονικά, είναι τα 300 παιδιά του δημοτικού και του γυμνασίου της πόλης, που περπατούν στα ερείπια του εργοστασίου ως μια νέα Ελευσίνια πομπή μέσα από διαδρομές που ακολουθούσαν άλλοτε οι εργάτες, με οδηγό τον σύγχρονο Ιεροφάντη Στέλιο Ιορδανού (εργάτης του σαπωνοποιείου επί 40 έτη). Έτσι, με την αντιπαράθεση των στοιχείων του χθες και του σήμερα και την ταυτόχρονη συμβολική περιήγηση τους μέσα από τα παιδιά που ενσαρκώνουν το αύριο, ο καλλιτέχνης κατορθώνει να γεφυρώσει το χρόνο και να αναδείξει την αξία τού στοιχείου της μνήμης που λειτουργεί ως «τσιμέντο της κοινωνικής μας συνοχής», όπως ο ίδιος υποστηρίζει.
Ευθύμιος Λαζόγκας, Ανθρώπων Ιχνη, Πολιτιστικός Οργανισμός Δήμου Ελευσίνας, 2008, σελ.68,69