Μάριος Σπηλιόπουλος
biographyworkspubssources
«ΜΝΗΜΗΣ ΦΥΛΑΚΙΟΝ»

ΑΘΗΝΑ, ΓΚΑΛΕΡΙ ΑΡΤΙΟ
1994

Φωτεινά κουτιά,
κηρόχαρτο, ηλεκτρικός
λαμπτήρας, χαρτί, κερί,
χώμα



«« | »»

πατήστε πάνω στην εικόνα για μεγένθυνση  

Μια σειρά εγκαταστάσεων από φωτεινά κουτιά, αναρτημένα στον τοίχο η διάταξη των οποίων σχημάτίζε στο μέσον της εγκατάστασης σταυρό. Τα 36 κουτιά, σαν οθόνες μνήμης, συνδιαλέγονταν με την οικογένειά του μέσα από σε μια παλιά φωτογραφία, κρεμασμένη στον απέναντι τοίχο, υπέρμετρα μεγενθυμένη και κερωμένη. Στο βάθος της αίθουσας, στο βάθος εξέθεσε μεμονωμένα τα στοιχεία που αποτελούσαν αυτό το ιερό φυλάκιο μνήμης, μικρά έργα σαν αναθήματα σε εικονοστάσι.
Μέσα από τα 36 φωτεινά κουτιά και πίσω από το κηρόχαρτο που κλείνει τη μπροστινή πλευρά τους, αναδύονται μνήμες παλιές ατομικές και συλλογικές: η αγαπημένη μητέρα, η οικογένεια, το σπίτι που μεγάλωσε, τα παιδικά χρόνια, το σχολείο, ο στρατός, το ποδόσφαιρο, ο πατέρας, η κάθοδος στην Αθήνα, οι έρωτες, η ποίηση, η πίστη και τα αγαπημένα του σύμβολα: σταυρός, σημαία, Αγια Σοφιά. Στα περιθώρια των φωτεινών κουτιών γραμμένα κείμενα: « Η μητέρα είναι πιο πολύτιμη από την Τέχνη και όταν θα τη βρω ξανά, θα τα πούμε ώρα πολλή…./ Βρέχει σε όλες τις γυναίκες που αγάπησα/ Ο Γκανάς συνομιλούσε εδώ και χρόνια με τη μητέρα μου και’γώ χαμπάρι δεν πήρα», «καληνύχτα κυρ Αλέξανδρε/«Ω ΓΕΝΟΣ ΕΜΟΝ ΕΝ ΜΕΣΩΝ ΕΓΩ», «ΝΙΨΟΝ ΑΝΟΜΗΜΑΤΑ ΜΗ ΜΟΝΑΝ ΌΨΙΝ».

«Μνημοφυλάκιο αξιών πρωτογενών, προσωπικών και εθνικών, το ΜΝΗΜΗΣ ΦΥΛΑΚΙΟΝ του Σπηλιόπουλου είναι ένα έργο έντονα «συγκινητικό», με την πρωτογενή σημασία της συν-κίνησης των συναισθημάτων μας. Και αυτό οφείλεται στην καλλιτεχνική μετάπλαση της ιδέας του, η οποία δίνει στο έργο υπόσταση εικαστική, γεγονός απόλυτα σημαντικό για τις ημέρες μας, που τείνουν να γίνουν - ως άλλες «Dies Irae» (Ημέρες Οργής) - «Dies Conceptionis» (Ημέρες Εννοίας)»
Φλώρου Ειρήνη (1990), περιοδικό ARTI

«Γιατί όσο και αν πρόκειται για μια τέχνη βιωματική, στην κατανυκτική ατμόσφαιρα αυτού του «Φυλακίου μνήμης» που έχει στήσει ο Σπηλιόπουλος, ανιχνεύεται τελικά η αθλιότητα αλλά και το μεγαλείο της – υπό αναζήτηση - ελληνικής πολιτισμικής ιδιαιτερότητας»
Καμπουρίδης Χάρης (1994), περιοδικό ΤΗΕ ART ΜΑGΑΖΙΝΕ